De Centrale

Na eerdere omzwervingen langs steden als Mexico-City, Ramallah, Teheran en Johannesburg belandde muzikant Thomas Noël voor The City’s Song deze keer in Napels. Voor deze nieuwe episode richt hij zich zowel tot muzikanten uit de Napolitaanse traditie als tot hedendaagse jazzartiesten en makers die de stedelijke identiteit in een actuele vorm gieten.

De Gents-Ghanese Afro-reggaeband Seekaman eert elk jaar de nalatenschap van Bob Marley met een swingend tribute. Telkens halen ze er een andere (reggae)band bij om mee te vieren.  Voor deze editie halen ze Heartwash erbij, de band rond King Sillah Ishagha.

Zeid Hamdan werd ooit door CNN genoemd als een van de meest invloedrijke Libanese artiesten. Hij is het brein achter enkele van de meest interessante indie‑bands van de afgelopen twintig jaar en werkte samen met tal van toonaangevende Libanese en internationale artiesten.

Bektaşi Nefesleri (Bektashi Nefesleri) is een mystieke muziekavond waarin poëzie en muziek samensmelten binnen de soefitraditie van Anatolië. Het Bektashisme is een soefistische traditie die zich in de 13e eeuw heeft gevormd rond Hacı Bektaş-ı Veli. Bektashi-nefes zijn devotionele liederen. Het woord ‘nefes’ betekent letterlijk ‘adem’ of ‘levensadem’ en verwijst in literaire zin naar verfijnde poëtische teksten die doorgaans in een specifieke maqam (melodische modus) worden voorgedragen binnen de Bektashi-traditie. Geworteld in een orale traditie drukken deze werken thema’s uit als liefde, verdraagzaamheid, zelfkennis en de zoektocht naar waarheid. 

Moussa Don Pandzou gaat in gesprek met verschillende sprekers over thema’s als mentaal welzijn bij zwarte mannen, detentieschade en verzet binnen verzet. Met moderatie door Heleen De Beeuckelaere en artistieke interventies van o.a. Khalid Abied en muzikale intermezzi van o.a. Tonic en Suheir Abdul Rasol.  

Brazzmatazz is een 18-koppige steampunk‑brassband uit Gent die theatrale showelementen verweeft met rauwe muzikale energie. Met een unieke mix van New Orleans‑grooves, Balkanvibes, funk, drum-’n-bass en stevige beats creëren ze hun kenmerkende brassband‑bangers: energieke, dansbare tracks die elk publiek meeslepen.

Het Lied van de Feniks is geïnspireerd op een prachtig gedicht van Attar Neishabouri, een 12de-eeuwse Iraanse mysticus en dichter. In dit werk beschrijft Attar de levenscyclus van de Feniks en onthult hij een diepere waarheid: zelfs voor deze legendarische vogel is het leven eindig. De grootste levensopgave, zo leert hij ons, is het loslaten en het aanvaarden van de dood.

Sommige stemmen raken je al bij de allereerste noot. De stem van Zeynep Bakşi Karatağ is er één van. Ze heeft een delicate intensiteit, alsof ze rechtstreeks voor elke luisteraar zingt en is tegelijk toch heel krachtig. Met deze unieke combinatie laat Zeynep Bakşi Karatağ traditionele Turkse liederen heel vertrouwd en toch heel origineel klinken. Moderne nummers benadert ze met die opmerkelijke gevoeligheid. Haar experimentele aanpak van arrangementen en elektronische klanken is dan ook bijzonder.